Tessera caerulea - commentariolum. Tessera viridis - translatio.

FIGURA ORATIONIS est qua elocutio figuratur dictionibus apte et iucunde inter sese resonantibus, et consistit in sonorum dimensione et repetitione.
Quid est figura in dimensione sonorum?
Nihil certe est aliud quam numerus oratorius. Nam de numero poetico (qui in rhythmum dividitur et metrum) nullus nobis erit hic sermo, cum de syllabarum quantitate ex lege καθ᾿ αὐτὸ agendum sit in grammatica. Quare, ut genus dicendi Didascalicon Dresseri ad logicam, ita hic numerum poeticum Talaei ad grammaticam relegabimus, de quo tamen si cui mens sit utilia nonnulla praecepta legere, consulat ille Systema Rhetoricae Philippo-Ramaeum cap. 14 et sequent. lib. 1, nec non Carolum Butlerum (qui hac ex parte palmam aliis praeripuisse videatur) lib. 1 Rhetoricae cap. 13, et 14. Quo quidem in loco recenset ille poetas quosdam, quorum et numeros et laudavere sales nostri, de quibus forsitan non immerito Anglia nostra gloriatur, Galfridum Chaucerum, Edmundum Spencerum, Michaelem Draytonem, et Georgium Withersium. Istis annumerandos censeo celebrem illum poetam qui a quassatione et hasta nomen habet, Ioannem Davisium, et cognominem meum, poetam pium et doctum Ioannem Vicarsium. Ex quibus ego (neque enim affectum possum dissimulare) plurimum semper sum delectatus Draytonio, cuius libellum heroicum epistularum ad imitationem Ovidii conscriptum, cum ego ante multos iam annos perlegissem, taleis mihi assumpsi spiritus, ut poeta repente prodirem, versusque istos, quos nunc subiicio, in laudem authoris protinus effutirem.

AD MICHAELEM DRAYTON

Drayton, I must confesse thy wit’s divine,
Thy Labours well deserve a golden shrine.
It is not vulgar what thy Muse endites,
It is immortall what thy pen once writes.
Happie, faire Albion, thou that such a wit
Hast bred, to keepe thee from oblivious pit.

IN EUNDEM

Blind Grecian minstrell, and Aenea’s clerke
That fraught’st thy ship with spoile of wandring bark,
Italian Petrarch, and thou Belgian Noort,
Give up your crownes, your laurels, of what sort
Soe’re they be: for England now doth claime
In Draytons right the regall poets name.

Homerus rex poetarum dicitur Graecorum, Virgilius Latinorum, Petrarcha Italorum, et Noort Belgarum. De hoc poeta sic me lusisse aliquando memini. Neque plane abibit sine laude Georgius Withers, de quo in sexta epigrammatum nostrorum decade hoc habetur ogdostichon qualecunque:

AD G. W.

Who is a poet? He that loves to faine?
Thy poeme is most sacred, tho’t be plaine,
And yet thyselfe no poet; all’s so true.
He’s just, non poet, that gives each his due.
I flatter not, nor feare they scourging straine,
Ile cry as fast as thou the world’s but vaine.
Abuses thou hast stript and whipt with art,
Cast salt and pickle on to make it smart.

Sed ut quo digressi sumus, eo revertamur.